سودجویی با اسم رمز «پیرپسر»

مصطفی قاسمیان/ روزنامه خراسان

​​​​​​​
روز یک شنبه ۴ آبان‌ماه و حدود دو هفته بعد از آن که اکران فیلم جنجالی و پرفروش «پیرپسر» روی پرده سینماها به پایان رسید، ناگهان نسخه باکیفیتی از این اثر به کانال‌های تلگرامی درز کرد و اصطلاحاً قاچاق شد؛ اتفاقی که سروصدای زیادی در فضای مجازی به راه انداخت. قاچاق «پیرپسر» از آن رو اهمیت بسیاری داشت که این فیلم در اکران پرده‌ای با استقبال ویژه‌ای مواجه و به پرفروش‌ترین فیلم سال بدل شده بود و بسیاری از مخاطبان منتظر تماشای نسخه آنلاین آن در خانه‌ها بودند. به همین دلیل در همان ساعات نخست، نسخه قاچاق‌شده بسیار دست‌به‌دست شد و طبعاً ضرر فراوانی به صاحبان فیلم زد؛ مسئله‎ای که عوامل را بر آن داشت نسخه قانونی فیلم را به سرعت در شبکه نمایش خانگی به اکران درآورند.
قیمت‌گذاری نامتعارف بلیت
اکران آنلاین فیلم «پیرپسر» که از عصر همان روز یک‎شنبه در فیلم‌نت آغاز شد، یک تفاوت ویژه با سایر اکران‌های آنلاین این پلتفرم داشت که آن قیمت بلیت فیلم بود. این بار بلیت فیلم به جای ۱۰۰ هزار تومان معمول این پلتفرم، ۱۸۰ هزار تومان قیمت‌گذاری شده بود؛ یعنی بالاترین رقمی که تاکنون یک پلتفرم داخلی بابت اکران آنلاین از مخاطبانش اخذ کرده است! فارغ از آن که اخبار رسمی پلتفرم، همان بهای ۱۰۰ هزار تومانی را اعلام کرده بود که این اتفاق را می‌توان یک اشتباه در اطلاع‌رسانی دانست، اما بحث مهم‌تر بر سر این مسئله بود که آیا به صرف جذابیت و احتمال فروش بالاتر یک فیلم، می‌توان ناگهان بهای بلیت را تا ۸۰ درصد افزایش داد؟ آیا باید تلافی کسانی را که احیاناً به شکل غیرقانونی فیلم را دیدند، بر سر تماشاگران قانونی فیلم درآورد؟ آیا این تصمیم، منطبق با منطق مشتری‌مداری پلتفرم است؟
یک توجیه عجیب
برای پیگیری علت این گرانی عجیب، خبرنگار خراسان با عوامل دست‌اندرکار تماس گرفت که بر این اساس، آن‌ها علت این اتفاق را به «زمان طولانی فیلم» مرتبط دانستند. این توجیه، یادآور اتفاقی است که پیشتر در زمان اکران فیلم روی پرده سینما رخ داده بود. در آن زمان نیز برخی عوامل تولید و پخش فیلم، قصد داشتند بلیت‌های اکران پرده‌ای این اثر را با دو برابر قیمت معمول (۲۰۰ هزار تومان) به فروش برسانند؛ اتفاقی که اگرچه رخ نداد، ولی توجیه منطقی بیشتری نسبت به گرانی بلیت در اکران آنلاین داشت، چرا که این فیلم با زمان طولانی ۳ ساعت و ۱۰ دقیقه‌ای، دو سانس نمایش را اشغال می‌کرد و در طول شبانه‌روز، نصف دیگر فیلم‌ها امکان برگزاری سانس داشت. با این حال، اجرای این تصمیم در اکران آنلاین، چیزی جز سودجویی را به ذهن متبادر نمی‌کند؛ چراکه اگرچه در سالن سینما «زمان» یک عامل تعیین‌کننده و دارای هزینه فرصت است، ولی در پلتفرم‌ها و شبکه نمایش خانگی، این زمان هیچ هزینه‌ای به جز حجم مصرفی اینترنت به مخاطب تحمیل نکرده و هیچ ظرفیت فیزیکی را اشغال نمی‌کند. جالب آن که همان حجم مصرفی اینترنت نیز در نهایت مطابق قرارداد پلتفرم با شرکت‌های ارائه‌دهنده اینترنت، به جیب خود پلتفرم می‌رود! بنابراین تردیدی نیست این افزایش نامتعارف قیمت بلیت جز آن که فقط به سود بیشتر عوامل می‌انجامد، فرجامی جز کاهش اعتماد مخاطب به اکران‌های قانونی آنلاین نخواهد داشت.